Apostołowie Miłosierdzia Bożego

Postaci, których duchowość ożywia to miejsce

Miłosierdzie Boże

Orędzie

Orędzie Miłosierdzia Bożego to serce chrześcijańskiego przesłania — głoszone przez Jezusa od zawsze, przypomniane z nową siłą w XX wieku przez objawienia dane polskiej mistyczce, siostrze Faustynie Kowalskiej. Jezus objawił jej, że Miłosierdzie jest Jego największym przymiotem wobec człowieka — szczególnie w obliczu grzechu i nędzy moralnej.

Przekazał jej konkretne formy kultu: obraz Jezusa Miłosiernego z napisem „Jezu, ufam Tobie”, Koronkę do Miłosierdzia Bożego, Święto Miłosierdzia obchodzone w pierwszą niedzielę po Wielkanocy, oraz Godzinę Miłosierdzia o 15:00 — godzinę śmierci Chrystusa na krzyżu.

Dwa promienie na obrazie — blady i czerwony — symbolizują wodę (Chrzest) i krew (Eucharystia): dwa źródła łaski Bożej, z których serca grzeszników mogą się odrodzić. Napis „Jezu, ufam Tobie” to nie tylko słowa modlitwy — to wyznanie wiary, która otwiera człowieka na działanie Bożego Miłosierdzia.

„Człowieczeństwo nie zazna spokoju, dopóki nie zwróci się z ufnością do miłosierdzia Mojego.”

— Jezus do świętej Faustyny, Dzienniczek
📷
Zdjęcie
[DO WGRANIA]

Święta Faustyna Kowalska

1905–1938 · Apostołka Miłosierdzia Bożego

Helena Kowalska — bo tak brzmiało jej imię chrzcielne — urodziła się 25 sierpnia 1905 roku w Głogowcu, w wielodzietnej, chłopskiej rodzinie. Już od najmłodszych lat odczuwała wyraźne powołanie do życia zakonnego, jednak długo nie mogła go zrealizować z powodu trudnej sytuacji materialnej rodziny. W 1925 roku wstąpiła do Zgromadzenia Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia, przyjmując imię Maria Faustyna.

Przez następne lata prowadziła ukryte życie zakonne — pracując w kuchni, ogrodzie, przy furcie klasztornej w Wilnie, Krakowie i Płocku. Jednocześnie przeżywała głębokie doświadczenia mistyczne: objawienia, ekstazy, stygmaty. Na polecenie swojego spowiednika, księdza Michała Sopoćki, zaczęła zapisywać te doświadczenia — tak powstał Dzienniczek, jedna z najważniejszych ksiąg duchowości katolickiej XX wieku.

Jezus zlecił jej misję głoszenia Bożego Miłosierdzia: „Jesteś sekretarką miłosierdzia Mojego, wybrałem cię na ten urząd w tym i przyszłym życiu”. Zleciła jej rozpowszechnienie obrazu „Jezu, ufam Tobie”, Koronki i Nowenny do Miłosierdzia Bożego. Faustyna umarła 5 października 1938 roku w Krakowie-Łagiewnikach, mając zaledwie 33 lata. 30 kwietnia 2000 roku Jan Paweł II kanonizował ją w Rzymie, ogłaszając zarazem Święto Miłosierdzia Bożego dla całego Kościoła powszechnego.

„O Boże, jak bardzo pragnę, żeby dusze Cię poznały i pokochały — dlatego właśnie modlę się i cierpię.”

— Święta Faustyna, Dzienniczek
📷
Zdjęcie
[DO WGRANIA]

Błogosławiony ks. Michał Sopoćko

1888–1975 · Spowiednik świętej Faustyny

Ksiądz Michał Sopoćko urodził się 1 listopada 1888 roku w Nowosadach na Wileńszczyźnie. Wyświęcony na kapłana w 1914 roku, przez całe życie łączył gorliwą posługę duszpasterską z pracą naukową — był profesorem teologii na Uniwersytecie Stefana Batorego w Wilnie.

W 1933 roku stał się spowiednikiem i kierownikiem duchowym siostry Faustyny Kowalskiej. To on — z wielką roztropnością i teologicznym rozeznaniem — uwierzył jej objawieniom i podjął trud ich weryfikacji. Zlecił namalowanie pierwszego obrazu Jezusa Miłosiernego, który w 1934 roku wykonała artystka Eugenia Kazimierowska na podstawie wskazówek siostry Faustyny i księdza Sopoćki.

Przez lata — często wbrew oporowi kościelnych władz, w trudnym czasie II wojny światowej i komunistycznych prześladowań — niestrudzenie propagował kult Miłosierdzia Bożego: pisał traktaty teologiczne, organizował odpusty, tworzył wspólnoty modlitewne. Jego wytrwałość i teologiczna praca torowały drogę do oficjalnego uznania tego kultu przez Kościół powszechny. Ksiądz Sopoćko zmarł 15 lutego 1975 roku w Białymstoku. Beatyfikował go papież Benedykt XVI 28 września 2008 roku.

„Miłosierdzie Boże powinno być fundamentem całego życia chrześcijańskiego.”

— Błogosławiony ks. Michał Sopoćko
📷
Zdjęcie
[DO WGRANIA]

Święty Jan Paweł II

1920–2005 · Papież, Polak, Świadek Miłosierdzia

Karol Józef Wojtyła urodził się 18 maja 1920 roku w Wadowicach. Wyświęcony na kapłana w 1946 roku, konsekrowany na biskupa w 1958, a 16 października 1978 roku wybrany na Biskupa Rzymu — jako Jan Paweł II, pierwszy papież z Polski w historii Kościoła.

Jego związek z orędziem Miłosierdzia Bożego był głęboko osobisty i wyprzedzał pontyfikat. Jako arcybiskup krakowski aktywnie zabiegał o rehabilitację kultu Miłosierdzia Bożego, który przez jakiś czas był administracyjnie ograniczony. Gdy został papieżem, miał narzędzia, żeby spełnić to, co czuł jako swoją misję.

30 kwietnia 2000 roku — w Niedzielę Miłosierdzia — Jan Paweł II kanonizował siostrę Faustynę Kowalską, ogłaszając ją pierwszą świętą nowego milenium. W tym samym dniu ogłosił Święto Miłosierdzia Bożego dla całego Kościoła powszechnego, jako pierwszą niedzielę po Wielkanocy. Powiedział wtedy: „Nie ma dla człowieka innego źródła nadziei, jak miłosierdzie Boże”. Papież Jan Paweł II odszedł do Pana 2 kwietnia 2005 roku — w sobotę przed Niedzielą Miłosierdzia. Kanonizował go papież Franciszek 27 kwietnia 2014 roku.

„Nie ma dla człowieka innego źródła nadziei, jak miłosierdzie Boże.”

— Święty Jan Paweł II, homilia na kanonizacji świętej Faustyny, 30 IV 2000