Pożegnanie ks. Piotra Cichonia

Po 7 latach posługi kapłańskiej w parafii Grybów, żegnamy księdza wikariusza prefekta Piotra Cichonia. Dziękujemy księdzu Piotrowi za wszystkie włożone siły w organizacje różnych spotkań, festynów i wyjazdów o charakterze kulturalno-sportowo-religijnym.

Życzymy wielu sił, łask Bożych, wytrwałości w posłudze kapłańskiej na nowej parafii.

Niech się darzy! 🙂

XXXVI PPT – Wejście pielgrzymów na Jasną Górę

Wczoraj na Jasną Górę dotarła XXXVI Piesza Pielgrzymka Tarnowska. W tegorocznej pielgrzymce najliczniejszą grupą była grupa świętej Katarzyny Aleksandryjskiej (26), liczyła ponad 440 osób. Opiekunem tej grupy był ks. Piotr Cichoń.

Najmłodszy uczestnik dwudziestki-szóstki miał zaledwie sześć miesięcy, a najstarszym uczestnikiem był osiemdziesięcioletni ksiądz kanonik Jan Gryboś. 

 

Gratulujemy wszystkim pątnikom wytrawności w pielgrzymowaniu do Matki, Królowej Polski, dziękujemy za wszystkie wymodlone intencje i łaski.

 

Na szlaku pielgrzymki spotkaliśmy byłego wikariusza prefekta naszej parafii, księdza doktora Marcina Krępę – przyszłego „generała” 🙂



XXXVI Piesza Pielgrzymka Tarnowska

36 raz wyruszyli z Tarnowa, by pojutrze (w sobotę) spotkać się z Matką na Jasnej Górze. Pielgrzymka to trud, który w ofierze może stać się łaską. Piesza Pielgrzymka Tarnowska jak co roku liczy wielu naszych wiernych, którzy podążają razem z grupą 26 (Grupa Świętej Katarzyny).

W tym roku po 30 latach, nasz rodak ksiądz Kanonik Jan Gryboś (80 lat) także zdecydował się pielgrzymować!

Życzymy wszystkim pątnikom owocnej i błogosławionej pielgrzymki.


Dziękujemy za przesłane fotografie Panu Wojciechowi Radzikowi.

ps. w weekend udostępnimy fotografie z wejścia na Jasną naszej grupy.

[Zaproszenie] 50 rocznica śmierci biskupa Karola Pękali

W przyszłą środę (15 sierpnia) w święto Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny będziemy obchodzić pięćdziesiątą rocznicę śmierci naszego wielkiego rodaka – biskupa Karola Pękali.


Pół wieku temu w pogrzebie naszego rodaka brał udział kardynał Karol Wojtyła, który dziękując za pracę przed kościołem Matki Boskiej Fatimskiej i św. Józefa, gdzie zmarły spoczął w podziemiach – powiedział:

„(…) Pragnę Ci w szczególny sposób podziękować ja, jako Metropolita Krakowski, bo od wielu lat posłannictwo związało się z Krakowem. Ty też tam w Krakowie przy Franciszkańskiej 3, znalazłeś dla wypełnienia tego posłannictwa swoje gniazdo. Pragniemy Ci podziękować za szukanie nowych dróg w posłannictwie miłosierdzia, za szukanie nowego wyrazu, nowych metod dla błogosławieństwa: błogosławieni miłosierni. Za szukanie i budzenie ludzkich serc. Za całą misję Kościoła ubogich, którego bogactwem są tylko ludzkie serca, ludzka miłość i ludzkie miłosierdzie (…) obyś wobec Tego, który jest Miłością, dostąpił miłosierdzia. Ty, który byłeś nieznaną może, ale rzeczywistą centralą, ukrytą głową miłosiernych na polskiej ziemi…”


Msza Święta zostanie odprawiona w Kaplicy Miłosierdzia Bożego na Zagórzu o godzinie 11:00. Eucharystii przewodniczył będzie ksiądz prałat Paweł Bobrowski – dyrektor Grybowskiego Caritas, którego założycielem jest ksiądz biskup Karol Pękala. Liturgię uświetni Chór Męski oraz Orkiestra Dęta z Siołkowej.

 

W imieniu opiekuna, ks. Janusza Szpilowskiego i własnym serdecznie zapraszamy!

 

 

Materiały pochodzą z biblioteki Pani Anny Pękala-Capik – dziękujemy.

Regulacja brzegu, sadzenie kwiatów

Po wcześniejszym uporządkowaniu i wyplantowaniu terenu, dzisiejszego popołudnia na brzegach wokół Kaplicy rozwinięto tkaninę ogrodniczą i zasadzono wiele kwiatów i drzewek. Miejmy nadzieję, że wszystkie z nich się przyjmą, rozkwitną i tym bardziej ubogacą naszą świątynię.

Dziękujemy wszystkim zaangażowanym: Pani ogrodniczce, operatorowi koparki, księdzu Januszowi, a szczególnie mieszkańcom i tym, którzy pomogli w pracach.

 

 

Boże Ciało 2018 (parafia + kaplica)

W czwartek 31 maja obchodziliśmy uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa w tradycji nazywaną „Boże Ciało”.

Boże Ciało  to publiczne wyznanie wiary w obecność Jezusa Chrystusa w Najświętszym Sakramencie, oddanie mu należnej czci i podziękowanie za łaski płynące przez ten sakrament, a także prośba o przebaczenie za grzechy.

Serdecznie dziękujemy za przygotowanie ołtarzy i przystrojenie drogi wszystkim zaangażowanym.

Galeria – Uroczystość w Kaplicy na Zagórzu

Galeria – Uroczystość w parafii

 

Sympozjum o bp. Karolu Pękali

5 III 2018 roku w Seminarium Duchownym w Tarnowie odbyło się Sympozjum o bp. Karolu Pękali. W tym roku mija 50 rocznica śmierci naszego Rodaka.

W 2008 roku w Kaplicy Miłosierdzia Bożego w Siołkowej wmurowano tablicę upamiętniającą jego osobę.

W Sympozjum udział brali przedstawiciele naszej społeczności wraz z rodziną śp. ks. biskupa


Wydział Teologiczny UPJPII w Krakowie Sekcja w Tarnowie zorganizował sympozjum poświęcone osobie i dziełu bp. Karola Pękali, biskupa pomocniczego diecezji tarnowskiej. Bp Andrzej Jeż w słowie wprowadzającym powiedział, że działalność bp. Pękali w dziedzinie pomocy potrzebującym w trudnych latach II Rzeczpospolitej, podczas II wojny światowej i w okresie wojującego z Kościołem państwa totalitarnego wypływała z doświadczenia rodzinnej wspólnoty. – W wielodzietnej rodzinie w Siołkowej k. Grybowa, w której się wychował, doświadczył domowej solidarności i miłości, a także ubóstwa, któremu można było zaradzić w duchu wzajemnej pomocy i troski. To doświadczenie przeniósł później w swoją działalność charytatywną. Bp Pękala i kierowana przez niego Caritas ukazywały Kościół bliski człowiekowi, który niejednokrotnie był jedyną instytucją i wspólnotą troszczącą się o najbardziej potrzebujących – mówił bp Jeż. W tematykę sympozjum wprowadził ks. dr Jacek Soprych z UPJPII w Krakowie, który przedstawił biogram bp. Pękali, skupiając się na jego latach pasterzowania w diecezji tarnowskiej od 1946 roku do 1968 roku. Panoramę czasu po II wojnie światowej, w którym przyszło działać bp. Pękale, przedstawił ks. prof. dr hab. Bogdan Stanaszek z UPJPII w Krakowie. – W okresie wczesnego PRL-u, walka z Kościołem polegała nie tylko na jego dezintegracji, ale i wywłaszczaniu go z przestrzeni życia społecznego, również z dziedziny pomagania ubogim – powiedział prelegent. Ks. dr Leszek Rojowski, również z UPJPII w Krakowie, zaakcentował w swoim wykładzie niezwykły i prekursorski wkład bp. Karola Pękali w rozwój dobroczynnej działalności Kościoła. Efektem pracy biskupa, który od 1937 roku kierował Związkiem Caritas Diecezji Tarnowskiej, a później także ogólnopolską centralą Caritas w Krakowie, było zorganizowanie skutecznej struktury pomagania ubogim. Odzwierciedlała się ona m.in. w kalendarzu działań charytatywnych. – Były organizowane tygodnie miłosierdzia, dni chorych, kwesty z okazji Bożego Narodzenia i Wielkanocy, a także zbiórki odzieży. Do II wojny światowej prawie we wszystkich parafiach diecezji działały parafialne zespoły Caritas. Bp Pękala i Związek Caritas zorganizowali systematyczną pomoc uchodźcom wojennym podczas II wojny światowej, dożywianie rodzin żydowskich, a także więźniów politycznych przetrzymywanych przez Niemców w tarnowskim więzieniu. Bp Pękala miał wizję pomagania, która opierała się na jego doświadczeniu domu rodzinnego, bogatym życiu wewnętrznym, widzeniu w ubogich cierpiącego Chrystusa. Z tego źródła płynęła inspiracja do właściwego przygotowania wolontariuszy i pracowników Caritas, animowania lokalnych wspólnot parafialnych, by pomagały swoimi siłami nie czekając na pomoc z zagranicy – mówił ks. Rojowski. Podczas wieloletniej choroby biskupa tarnowskiego Jana Stepy, bp Pękala w szerszym niż obowiązywały biskupa pomocniczego zakresie, zajmował się kierowaniem diecezją. Udzielał się także na forum Kościoła powszechnego. Był ojcem Soboru Watykańskiego II, uczestniczył w jego II i IV sesji, jego podpis widnieje także pod soborowymi dokumentami. – Widział w Soborze Watykańskim II dzieło jedności i odnowienia Kościoła. W dwóch tak zwanych wotach przesłanych na sobór postulował m.in. odnowienie Kodeksu Prawa Kanonicznego, szersze wprowadzenie języków narodowych do liturgii, powszechniejszy dostęp wiernych do Eucharystii i Komunii św. Podkreślał fundamentalne znaczenie małżeństwa i rodziny, postulował wypracowanie teologii i duchowości pracy, włączenie świeckich w kapłańską misję Kościoła zwłaszcza w dziedzinie miłosiernej miłości – mówił w następnym wykładzie ks. dr hab. Janusz Królikowski prof. UPJPII w Krakowie. W charytatywnej działalności bp. Pękali wielką rolę odgrywali świeccy. O ich roli mówiła prof. dr Józefa Gądek-Węsierska z Uniwersytetu Medycznego w Wiedniu, która osobiście znała biskupa. – Katarzyna Lanckorońska w swoich pamiętnikach podkreślała, że nie znalazła w całej Generalnej Guberni zespołu ludzi, który by tak efektywnie pomagał potrzebującym, a szczególnie uchodźcom i więźniom tarnowskiego więzienia. Było to możliwie m.in. dzięki współpracy ze świeckimi, w tym z Marianną Dmochowską i Rajmundem Więsierskim – mówiła pani profesor. W diecezji tarnowskiej żyją bliscy krewni bp. Pękali. Jego bratanek, ks. prał. Andrzej Pękala wspominał, że wielkość jego stryja wyrastała z domu rodzinnego, z wychowania do gościnności, wzajemnej troski, bycia blisko ludzkich spraw. – Stryj, można tak powiedzieć, towarzyszył całej mojej drodze życia jako duchowy ojciec. Był moim ojcem chrzestnym, bierzmował mnie, a później udzielał kolejnych święceń na drodze do kapłaństwa – mówił ks. Pękala. Postać bp. Karola, mimo istniejących opracowań i artykułów, nie jest do dzisiaj dostatecznie opisana. Skarbcem wiedzy o biskupie, jego duchowości, nauczaniu, posłudze ewangelizacyjnej w diecezji, jest Archiwum Diecezjalne w Tarnowie. – Bp Pękala na podstawie zachowanych dokumentów jawi się jako człowiek wielkiej duchowości, modlitwy, dobroci – mówił w ostatnim przedłożeniu ks. Krzysztof Kamieński, dyrektor ADT. – Mam nadzieję, że o wszystkich biskupach naszej diecezji powstaną solidne opracowania, a przez pryzmat ich posługi ukaże się bogactwo życia naszej diecezji na przestrzeni całej jej dotychczasowej historii – mówił bp Andrzej Jeż.

-Materiały pochodzą z witryny: http://tarnow.gosc.pl

Więcej na temat Sympozjum można przeczytać w Gościu Niedzielnym:
artykuł,
galeria.

Święta Bożego Narodzenia 2017

Na tegoroczne Święta Bożego Narodzenia dzieci i młodzież przygotowały i przedstawiły Jasełka. Chcieliśmy serdecznie podziękować każdemu kto brał udział w przedstawieniu, a szczególnie tym, którzy je przygotowali.

Wielkie podziękowania należą się również tym, którzy w tym roku przygotowali Szopkę i przystroili Kaplicę na Święta. Serdecznie dziękujemy rodzinie Pana Andrzeja Lichonia i Jana Radzika.

„Jezusa ukrytego mam w sakramencie czcić” – jubileusz 55 lat kapłaństwa księdza Jana Grybosia

5 października 2017 roku w święto św. Faustyny Kowalskiej obchodziliśmy jubileusz 55 lat kapłaństwa księdza Jana Grybosia.

Uroczystość rozpoczęła się o godzinie 15:00 w kaplicy na Zagórzu koronką do Bożego Miłosierdzia, a następnie została odprawiona Msza Święta, której przewodniczył ksiądz jubilat Jan Gryboś (w koncelebrze księża: Janusz Mąka, Janusz Szpilowski, Jan Góra, Paweł Stec). Swoim pięknym śpiewem i muzyką eucharystię uświetnił nauczycielski chór Gaude.

Po Mszy Świętej zaproszenie gości udali się do ZSP w Siołkowej ( zobacz galerię ).

Księdzu Janowi dziękujemy za wszystko co dla nas czyni oraz życzymy dużo zdrowia i błogosławieństwa Bożego.

Zachęcamy do przeczytania życiorysu Księdza Jubilata i obejrzenia galerii zdjęć z uroczystości ( poniżej ).

Moi Rodzice: Maria córka Szczepana Radzika i Barbary (z d. Obrzut ur. 1906 r, zm. 1965) oraz Jan Gryboś, ur. 1896 zm. 1966). Mój ojciec Jan, jako wdowiec po zmarłej Katarzynie Obrzut ożenił się z Marią Radzik w 1930 roku. Z pierwszego małżeństwa dołączył swojego syna +Edwarda urodzonego 1926. Z drugą żoną Marią miał dziesięcioro potomstwa, z którego ja, jestem piątym dzieckiem, urodzonym 28 listopada 1937 roku w Siołkowej, parafia Grybów. Moje starsze rodzeństwo to: +Józef, +Adam, Maria, +Stanisław. Po mnie urodziło się jeszcze pięcioro rodzeństwa: Władysława, Waleria, Aniela, Antoni i Anna. Tato w 1920 roku dowodząc 9-cio osobową drużyną żołnierzy rozgromił pod Staszowem 10-cio osobową grupę bolszewickich Kozaków. Za odwagę otrzymał Krzyż Zasługi od Józefa Piłsudskiego i dworek na Podolu Wołyńskim. Do dworku nigdy się nie wprowadził, ponieważ na wrotach stodoły dworskiej widniał, namalowany czerwoną farbą napis: „Z tobą też tak zrobimy”. Dobrze że tata tam nie osiadł.  Continue reading

Uroczystosc Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa – Siołkowa Zagórze 2017

W czwartek 15 czerwca obchodziliśmy uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa w tradycji nazywaną „Boże Ciało”.

Boże Ciało należy do najbardziej uroczystych świąt w Kościele katolickim. W tym roku przypada 700 rocznica ustanowienia tego święta. Uroczystość, której przewodniczył Ks. Paweł Bobrowski rozpoczęła się o godzinie 16:00 na Zagórzu w Siołkowej. Po Mszy Świętej z Najświętszym Sakramentem odbyła się procesja do ołtarza, który w tym roku był pod domem Pana Andrzeja Lichonia (serdecznie dziękujemy całej rodzinie za przygotowanie).

Uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa w Polsce wprowadził biskup Nankier w 1320 roku w diecezji krakowskiej. Sto lat później na synodzie gnieźnieńskim uznaną ją za powszechną. Po dziś dzień w całym kraju ludzie dokładnie 60 dni po Wielkanocy w uroczystej procesji z Najświętszym Sakramentem przemieszczają się po miastach i wioskach w swoich parafiach zatrzymując się przy czterech ołtarzach gdzie adorują Chrystusa i słuchają fragmentów Słowa Bożego z czterech Ewangelii.

Boże Ciało  to publiczne wyznanie wiary w obecność Jezusa Chrystusa w Najświętszym Sakramencie, oddanie mu należnej czci i podziękowanie za łaski płynące przez ten sakrament, a także prośba o przebaczenie za grzechy.